Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2010

Ἀφιέρωμα: ΚΛΙΜΑΞ.Πέμπτη , Α΄ Νηστειῶν. Ἐκ τοῦ Δ΄ Λόγου , Περί Ὑπακοῆς. Α΄ Μέρος.


• Παντὸς μὲν γὰρ καρποῦ προηγεῖται ἄνθος˙ πάσης δὲ ὑπακοῆς ξενιτεία˙ ἤ σώματος ἤ θελήματος.

• Ἴστανται δὲ οὐ σύμποδες (οἱ ἀνδρεῖοι πολεμισταί)˙ ἀλλὰ τὸν μὲν εἰς διακονίαν προτείνοντες, τὸν δὲ ἐπὶ προσευχὴν ἀκίνητον ἔχοντες.

• Ὑπακοὴ ἐστίν μνῆμα θελήσεως καὶ ἔγερσις ταπεινώσεως.

• Ὑπακοὴ ἐστὶν ἀπόθεσις διακρίσεως ἐν πλούτῳ διακρίσεως.

• Ἀρχὴ μὲν νεκρώσεως, καὶ μέλους καὶ σώματος καὶ ψυχῆς θελήματος, πόνος˙ μεσότης δε, πότε μὲν πόνος, πότε δὲ ἀπονία˙ τέλος δε, ἀκινησία λοιπόν καὶ ἀναισθησία πόνου.

• Καθ’ ὅσον γὰρ ἡ πίστις θάλλει ἐν τῇ καρδία, κατὰ τοσοῦτον καὶ τὸ σῶμα σπεύδει ἐν τῇ διακονίᾳ˙ ἐπὰν δὲ εἰς ἀπιστίαν προσκόψῃ, ἔπεσε˙ πᾶν γάρ, ὅ οὐκ ἐκ πίστεως, ἁμαρτία ἐστίν.

• Ἐπὰν σὲ ὁ λογισμὸς ἀνακρῖναι ἤ κατακρῖναι τὸν προηγούμενον ὑποβάλλῃ, ὡς ἀπὸ πορνείας ἀποπήδησον. Μηδόλως τῷ ὄφει τούτῳ ἄδειαν παράσχῃς˙ μὴ τόπον, μὴ εἴσοδον, μὴ ἀρχήν. Φθέγγου δὲ πρὸς τὸν δράκοντα˙ ὦ ἀπατεών, οὐκ ἐγὼ τοῦ ἄρχοντος, ἀλλ’ αὐτὸς τὸ ἐμὸν κρῖμα ἀνεδέξατο˙ οὐκ ἐγὼ ἐκείνου, ἀλλ’ αὐτὸς ἐμοῦ κατέστη κριτής.

• Ἀγάπης μὲν γὰρ ἐδέδετο παρ’ αὐτοῖς δεσμὸς ἄλυτος, καὶ τὸ δὴ θαυμαστότερον, πάσης παρρησίας καὶ ἀργολογίας ἀπηλλαγμένης.

• Ἔξωθεν μὲν ἠπίους ὅλους, προσηνεῖς, φαιδρούς, ἄπλαστον ἔχοντας καὶ ἀνεπητήδευτον καὶ ἀνόθευτον καὶ τὸν λόγον καὶ τὸ ἦθος˙πρᾶγμα οὐκ ἐν πολλοῖς εὑρισκόμενον˙ ἔσωθεν δὲ τῇ ψυχῇ τὸν Θεὸν αὐτὸν καὶ τὸν προεστῶτα ὅσῳ καὶ νήπια ἀκέραια ἀναπνέοντας.

• …πρὸς Κύριον δι’ ἂδοξίας ἐνδόξως ἐπεδήμησε…

• Ἐπὰν τὶς εἰς ἁπλότητα καὶ ἑκούσιον ἀκακίαν ἐκδῷ ἑαυτόν, οὐκέτι τῷ πονηρῷ δίδωσι χώραν ἤ ὥραν καθ’ ἑαυτοῦ.

• Ψυχὴ δεθεῖσα διὰ Χριστοῦ ἀγάπῃ Ποιμένος καὶ πίστει, μέχρις αἵματος οὐκ ἀφίσταται, καὶ μάλιστα εἰ εὐεργετηθεῖσα ἐπὶ μώλωψι ποτὲ τύχοι παρ’αὐτοῦ. Ἡ δὲ μὴ οὕτω δεθεῖσα καὶ παγεῖσα καὶ κολληθεῖσα, εἰ οὐκ εἰκῆ τὴν ἐν τῷ τόπῳ περαίνει διατριβήν, πάνυ θαυμάζω˙ ἐπιπλάστῳ γὰρ συνῆπται ὑποταγῇ.

• Δέχεται ὁ καλὸς τῆς ὑπομονῆς διάκονος καὶ τῆς καρτερίας ἀρχιδιάκονος, τὸν τοῦ πατρὸς ὅρον καὶ λόγον ἀλύπως οὕτως ὡς ἑτέρου ἐπιτιμηθέντος καὶ ούκ αὐτοῦ.

• Ἀγγέλων ἔστι τὸ μὴ πίπτειν˙ ἀνθρώπων δὲ τὸ πίπτειν καὶ πάλιν ἀνίστασθαι, ὁσάκις ἄν τοῦτο συμβῇ˙ δαιμόνων δὲ μόνων το, πεσόντας ἅπαξ, μηδέποτε αὖθις ἐγείρεσθαι.

• Ζῶσαι ὥσπερ ἀνήρ (Χριστὸς ὁ Θεός) τὴν ὀσφὺν σου λεντίῳ ὑπακοῆς καὶ ἀναστὰς ἐκ τοῦ δείπνου τῆς ἡσυχίας νίψον πόδας ἀδελφῶν ἐν συντετριμμένῳ πνεύματι˙ μᾶλλον δὲ κυλίου ὑπὸ πόδας συνοδίας ἐν καταβεβλημένῳ φρονήματι.

• Στῆσον πυλωροὺς ἀποτόμους ἐν πύλῃ καρδίας σου.
-Κράτει νοῦν ἀκράτητον ἐν περισπωμένῳ σώματι.
-Ἄσκει νοερὰν ἡσυχίαν ἐν κινουμένοις καὶ σαλευομένοις μέλεσιν, τὸ πάντων παραδοξότατον.
-Γίνου ἀπτόητος ψυχὴ μεταξὺ τῶν θορύβων.
-Ἄγχε γλῶτταν προπηδᾶν ἐν ἀντιλογίαις μαινομένην.
-Πάλαιε τῇ δεσποίνῃ ταύτῃ (τῇ κοιλίᾳ) ἑβδομηκοντάκις ἑπτὰ ταῆς ἡμέρας.
-Πῆξον ἐν ξύλῳ ψυχῆς σταυρῷ νοῦν ἄκμονα, δι’ ἀλλεπαλλήλων σφυρῶν καὶ κτύπων τυπτούμενον, ἐμπαιζόμενον, λοιδωρούμενον, χλευαζόμενον, ἀδικούμενον καὶ μηδαμῶς ἐκλυόμενον, μηδὲ θραῦσιν ὑπομένοντα, ἀλλ’ὅλον λεῖον καὶ ἀκίνητον ὑπάρχοντα.
-Ἀπόδυσον θέλημα ὡς αἰσχύνης περιβολὴν καὶ γυμνὸς τοῦτου ἐν τῷ σκάμματι εἴσελθε, τὸ σπάνιον καὶ δυσεύρετον.
-Ἔνδυσαι πίστεως θώρακα πρὸς τὸν ἀγωνοθέτην, ὑπὸ ἀπιστίας μὴ διαλυόμενον μηδὲ τιτρωσκόμενον.
-Κράτει χαλινῷ σωφροσύνης ἁφῆς, ἀφειδῶς προπηδώσης.
-Ἄγχε ὀφθαλμὀν μελέτῃ θανάτου, μεγέθη καὶ ὥρας σωμάτων περιεργάζεσθαι καθ’ ὥραν βουλόμενον.
-Φίμου νοῦν περίεργον ἐν οἰκείᾳ μερίμνῃ, τὸν ἀδελφὸν κατακρίνειν ἐν ἀμελείᾳ βουλόμενον, εἴργων καὶ πᾶσαν ἀγάπην καὶ συμπάθειαν πρὸς τὸν πλησίον ἀφανῶς ἐμφανίζων.

• Τὸ μὲν θαυμάζειν τοὺς πόνους τῶν ἁγίων, καλόν˙ τὸ δὲ ζηλοῦν, σωτηρίας πρόξενον˙ τὸ δὲ ὑφ’ ἕν τὴν ἐκείνων ἐθέλειν μιμεῖσθαι πολιτείαν, ἄλογον καὶ ἀμήχανον.

• Δακνόμενοι ἐπὶ τοῖς ἐλέγχοις, τῶν ἡμετέρων ἁμαρτημάτων μνημονεύσωμεν˙ ἄχρις οὗ ὁ Κύριος τὴν βίαν ἡμῶν τῶν βιαστῶν αὐτοῦ ὁρῶν, ταῦτα ἐξαλείψῃ, καὶ τὴν δάκνουσαν ἡμᾶς ἐν τῇ καρδίᾳ ὀδύνην εἰς χαρὰν μεταποιήσῃ.

• Εἴ τὶς ἔλεγχον δίκαιον ἤ ἄδικον ἐξ ἑαυτοῦ ἀπερρίψατο, οὗτος τὴν ἑαυτοῦ σωτηρίαν ἠρνήσατο˙ εἰ δὲ τὶς τοῦτον μετὰ πόνου ἤ καὶ ἀπόνως ἐδέξατο, ταχέως τῆς τῶν ἑαυτοῦ πταισμάτων ἀφέσεως τεύξεται.

• Θεῷ νοερῶς τὴν πρὸς τὸν σὸν Πατέρα πίστιν καὶ ἀγάπην εἰλικρινῆ ὑποδείκνυε, κἀκεῖνος ἀγνώστως τοῦτον λοιπὸν πληροφορήσει κατὰ τὴν σὴν πρὸς αὐτὸν διάθεσιν προστεθῆναι καὶ οίκειωθῆναί σοι.

• Εἴ τὶς τὴν ἑαυτοῦ φιλαδελφίαν καὶ κυρίως ἀγάπην ἐπιγνῶναι βούλεται, ἐν τούτῳ πληροφορείσθω˙ ὅταν ἑαυτὸν ὁρᾷ πενθοῦντα ἐπὶ τοῖς τοῦ ἀφελφοῦ σφάλμασι, καὶ ἀγαλλόμενον αὗθις ἐπὶ ταῖς ἐκείνου προκοπαῖς καὶ χαρίσμασιν.

• Ὁ ἐν διαλέξει τὸν ἑαυτοῦ λόγον, εἰ καὶ ἀληθῆ λέγει, στῆσαι βουλόμενος, γινωσκέτω τὴν τοῦ διαβόλου νόσον νοσεῖν.

• Ὁ λόγῳ μὴ ὑποβεβηκώς, δηλονότι οὐδὲ καὶ ἔργῳ.

• Ψυχὴ ἐξαγόρευσιν ἐννοουμένη, ὡς ἀπὸ χαλινοῦ ταύτης κατέχεται μὴ ἐξαμαρτάνειν. Τὰ γὰρ ἀνεξαγόρευτα, ὡς ἐν σκότει ἀδεῶς λοιπὸν πράττομεν.

• Ὁπόταν, τοῦ προεστῶτος ἀπόντος, τὸ αὐτοῦ πρόσωπον ἐξεικονίζοντες, τοῦτον παρίστασθαι ἡμῖν νομίζομεν, καὶ πᾶσαν συντυχίαν ἤ λόγον ἤ βρῶσιν ἤ ὕπνον ἤ ἄλλο τι πρὸς ὅ ὑπειλήφαμεν ἀηδῶς αὐτὸν ἔχειν ἀποστρεφώμεθα, τότε ἀληθῶς ὑπακοὴν ἀνόθευτον μετερχόμεθα. Οἱ μὲν νόθοι τῶν παίδν χαρὰν τὴν τοῦ διδασκάλου ἀπουσίαν ἡγοῦνται˙ οἱ δὲ γνήσιοι ζημίαν ταύτην λογίζονται.

• Πολλάκις ἡ τῶν δοκούντων έν ἡμῖν ἀγαθῶν οἰκονομικὴ ἀφαίρεσις βαθυτάτης ἡμῖν ταπεινοφροσύνης γίνεται πρόξενος.

• Ἀνάγκη τὴν θάλασσαν θολωθῆναι καὶ ταραχθῆναι καὶ ἀγριωθῆναι, ἵνα τότε τὴν ὕλην ἥνπερ οἱ ποταμοὶ τῶν παθῶν καὶ πάσαν σαπρίαν καὶ χόρτον ἐν αὐτῇ κατήγαγον, δι’ αὐτῶν πάλιν ἐν τῇ γῇ ἀπορρίψηται. Ἐπισκεψώμεθα καὶ εὑρήσωμεν μετὰ τὴν ἐν τῇ θαλάσσῃ ζάλην βαθεῖαν γινομένην γαλήνην.

• Γύμνου, γύμνου σὸν μώλωπα τῷ ἰατρῷ˙ εἰπὲ καὶ μὴ αἰσχυνθῇς, ἐμὸν τὸ τραῦμα πάτερ, ἐμὴ ἡ πληγή˙ ἐξ οἰκείας ραθυμίας καὶ μὴ ἐξ ἑτέρου προσγινομένη. Οὐδεὶς ταύτης αἴτιος˙ οὐκ ἄνθρωπος, οὐ πνεῦμα, οὐ σῶμα, οὔ τι ἕτερον, ἀλλ’ ἡ ἐμὴ ἀμέλεια˙ γίνου καὶ τῷ ἤθει καὶ τῷ εἴδει καὶ τῷ λογισμῷ ὡς κατάδικος ἐπὶ τῇ ἐξομολογήσει εἰς γῆν νενευκὼς καὶ, εἰ δυνατὸν, τοὺς τοῦ ἰατροῦ καὶ κριτοῦ πόδας ὡς τοῦ Χριστοῦ δάκρυσι βρέχων.

• Μὴ θαμβηθῶμεν καὶ μετ’ ἐξομολόγησιν πολεμούμενοι˙ ἄμεινον γὰρ λογισμοῖς καὶ μὴ οἰήσει παλαίειν.

• Μὴ φεῦγε χεῖρας τοῦ τῷ Κυρίῳ σὲ προσενέγκαντος˙ οὐκ αἰδεσθήσῃ γὰρ ὡς αὐτὸν ἐν τῇ ζωῇ σού τινα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου