Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2009

Χώμα και Νερό

Προτού χαράξει άνοιξα την πόρτα και βγήκα στην αυλή. Κάθησα στο καγκελένιο σκαλάκι και περίμενα. Έσκυψα το κεφάλι μου και περίμενα. Σε λίγο άρχισε ήσυχα ήσυχα να ψιχαλίζει. Δεν σάλεψα καθόλου. Κάθησα εκεί, μέσα στον κήπο, πλάι στα δέντρα, πάνω στο χώμα, ως να ήμουν η γάτα μου, ή ένα σαλιγκάρι. Κυττούσα τα δέντρα, τα κυττούσα να στέκονται πάντα, να καταπίνουν την βροχή.
Κάνε με να είμαι δέντρο, κάνε με ένα δέντρο, να καταπίνω την βροχή Σου, και να καρπίζω και να βλασταίνω και να ψηλώνω και να Σε φθάσω. Κάνε με να στέκομαι ήσυχα εκεί που βρίσκομαι, και να μην ξέρω να θέλω, παρά μόνο να ξέρω να ζω, και μόνο να Σε περιμένω.
Γένοιτό μοι κατά το ρήμα Σου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου